|
Artykuły mleczarskie, takie jak mleko w proszku pełne i odtłuszczone, mleko skondensowane, masło, sery, a także samo mleko są przedmiotem handlu międzynarodowego. Światowa globalna produkcja mleka jest stabilna i wynosi około 470 mln ton mleka krowiego rocznie. Wielkość handlu międzynarodowego jest również: stabilna liczy około 24 mln ton, łącznie z handlem pomiędzy krajami UE. Tylko niewielka część wyprodukowanego mleka podlega wymianie międzynarodowej. Nieco inaczej przedstawia się sprawa przetworów mleczarskich. Handel międzynarodowy takimi towarami, jak masło, ser i mleko w proszku ma znacznie większy udział w ich globalnej produkcji. Na sytuację na światowym rynku mleka, oprócz podaży, wpływa wiele czynników.
Na handel artykułami mleczarskimi na rynkach międzynarodowych wpływają także liczne przepisy i umowy międzynarodowe oraz normy poszczególnych krajów. Umowy te są bardzo często sprzeczne. Najwawejszym obecnie międzynarodowym dokumentem, podpisanym przez większość krajów świata, który wpływa na sytuację w handlu produktami mlecznymi, są porozumienia w ramach Rundy Urugwajskiej GATT o sposobie liberalizacji międzynarodowego handlu przez likwidację wszelkiego rodzaju taryf i barier, a także subwencjonowanie rolnictwa lub produkcji oraz o zakazie stosowania pozataryfowych utrudnień w międzynarodowym handlu towarami, na przykład nieuzasadnionych obostrzeniami sanitarnymi. Do tego porozumienia trzeba będzie przystosować wszelkie przepisy krajowe i międzynarodowe krajów, które podpisały umowę. Na międzynarodowy handel artykułami mleczarskimi bardzo duży wpływ ma ustawa budżetowa USA, znana pod nazwą Farm Bill, która stosownie do porozumień GATT przewiduje likwidację amerykańskich programów eksportu produktów mleczarskich. Olbrzymi wpływ na międzynarodowy rynek mleka mają przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej, dotyczące ustalenia kwot mlecznych czy ograniczenia dostępu na ten rynek produktów z krajów trzecich po cenach niższych niż w UE. Na handel międzynarodowy wpływają również przepisy antykorupcyjne, czy też przepisy higieniczne. Na przykład przepisy weterynaryjne UE mówią, że produkt ulokowany na wspólnym rynku, który pochodzi z krajów trzecich, musi w tym samym stopniu zabezpieczać zdrowie ludzkie co produkty unijne. W praktyce oznacza to, że produkty z krajów trzecich mogą być dopuszczone na rynek UE tylko wtedy, gdy pochodzą z kraju umieszczonego na liście krajów zaakceptowanych oraz z firmy umieszczonej na liście zaakceptowanej przez rząd trzeciego kraju; firmy te muszą umieć dowieść Unii, że zapewniają te same gwarancje higieniczne co firmy unijne.
|