Gen. Stanisław Taczak pierwszy dowódca Powstania Wielkopolskiego
Autor: Tadeusz Małachowski   
27.08.2008.

15 listopada 1918 r.

W Warszawie niemieckie wojsko jest rozbrajane kpt. Stanisław Taczak zgłasza się do powstającego Wojska Polskiego, dostaje przydział do VII oddziału sztabu Generalnego WP. Prosi o urlop, bo chce jechać do rodziny, która mieszka w Berlinie. Ma się wstawić w Warszawie 1 stycznia 1919 roku.

Gen. Stanisław Taczak

28 grudnia 1918 r.

Przypadkowo kpt. Stanisław Taczak zatrzymał się w Poznaniu, gdzie trwa drugi dzień Powstania Wielkopolskiego. Spotkał się z bratem ks. Teodorem Taczakiem, który poinformował W. Korfantego, przedstawiciela Sekretariatu, że do Poznania przybył właśnie jego brat oficer Polskiego Sztabu Generalnego. Przypomnę, że 4-5 grudnia w Poznaniu były dniami obrad pierwszego wolnego Sejmu w Polsce, wybranego w demokratycznych wyborach, Sejm - powołał SEKRETARIAT - czyli rząd Zachodniej Polski. Wieczorem zebrał się Sekretariat. Inni Polscy - oficerowie w randze podpółkowników - Mieczysław Bukowiecki. Kazimierz Raszewski nie zgłosili się jeszcze do dyspozycji Komisariatu NRL. Sytuacja była trudna. Po dyskusji uznano, że kpt. Stanisław Taczak jest Wielkopolaninem, oddany sprawie i jest patriotą. Podzielał apolityczność wojska i wyraził zgodę na objęcie dowództwa Powstania Wielkopolskiego - Stanisław Taczak awansowany został w tym dniu do stopnia majora. Zawiadomił sztab w Warszawie.

2 stycznia 1919 r.
Nie Piłsudski o tym decydował

Otrzymał legitymację na listowniku Komisariatu NRL o treści następującej: “Pan major Taczak jest Wodzem Naczelnym Wojsk Polskich w zaborze pruskim", opatrzona podpisami W. Korfantego i Władysława Seydy. A sztab został umieszczony w hotelu “Royal", przy ul. św. Marcin 38 - (22 pokoje).

Zamieszczamy schemat organizacyjny Sekretariatu, który pokazuje jak świetnie zorganizował Stanisław Taczak Sztab Generalny. Czyli Powstanie Wielkopolskie wygrali Wielkopolscy oficerowie i żołnierze. Dnia 16 stycznia 1919 r.
gen. Józef Dowbor Muśnicki oficjalnie objął dowództwo powstania. Gen. Dowbor Muśnicki zakomunikował bezpośrednio podległym mu formacjom: “Komisariat (czytaj rząd)
Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu mianował go Naczelnym Dowódcą Polskich Sił Zbrojnych w całej podległej mu dzielnicy". Tymczasem utrzymana została wojskowa jedność oddziałów polskich na ziemiach zdobytych przez Powstańców Wielkopolskich, ze względów międzynarodowych - politycznych samodzielna władza - rząd, odrębność i niepodległość Sił Zbrojnych z byłej dzielnicy pruskiej musi być zachowana. Oddziały Wielkopolskie w tym oficerowie i urzędnicy wymagają potwierdzenia Sekretariatu. Ta niezależność od J. Piłsudskiego i Warszawy była na rękę gen. Dowborowi-Muśnickiemu. Już 17 stycznia 1919 r. Komisariat NRL, wydał dekret o powołaniu pod broń Polaków urodzonych w latach 1897, 1898, 1899. To była jeszcze decyzja Taczaka, która świetnie realizował gen. Dowbor-Muśnicki. Gen. Dowbor-Muśnicki zaczął się otaczać oficerami z dawnego I Korpusu Polskiego w Rosji, sformowanego pod jego komendą w 1917 r.
Wiedział jak go potraktował J. Piłsudski, dlatego ppłk. J. Stachiewicz człowiek J. Piłsudskiego został odwołany. Dnia 9 lutego na szefa sztabu Dowództwa Głównego mianowano Dowborczyka ppłk. S.G. Władysława Andersa.

Wykorzystano materiał z książki prof. Bogusława Polaka “Generał Stanisław Taczak 1874-1960".

 
Parse error: syntax error, unexpected T_LNUMBER in /components/com_sef/cache/shCacheContent.php on line 11826