ARTYKUŁY
Z KATEGORII
Ryszard Woytak

Zajmował się tą historią Polski, którą nie zajmowali się polscy historycy w kraju.

 
 
Dekoracja chorągwi pułków 14. Dywizji Piechoty Wielkopolskiej


Dekoracja chorągwi pułków 14. Dywizji Piechoty Wielko­polskiej Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari przez Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego, Zelwa, 5 grudnia 1920 r.
 
Tablica pamiątkowa Józefa Piłsudskiego

Tablica pamiątkowa Józefa Piłsudskiego na Zamku Cesarskim w Poznaniu

 
Na zamku Prezydentów Polski Józef Piłsudski przemówił do władz Wielkopolski

Decydujące rozmowy trzech Józefów w Poznaniu


Na Zamku Prezydentów Polski Józef Piłsudski przemówił do władz Wielkopolski

Szanowni Wielkopolanie

Dlaczego Redakcja Naszej Wielkopolski zamieszcza przemówienie Józefa Piłsudskiego wygłoszone w Poznaniu i też przemówienieo zakończeniu walk z bolszewikami w Wołkowysku w 1920 roku. Te dwa przemówienia powinny być czytane w każdej szkole w Wielkopolsce. Ponieważ te przemówienia zostały utajnione przez historyków Warszawskich i pamiętajcie Wielkopolanie, że Konstytucja Marcowa to nasze dzieło. Samorząd był w gminie, powiecie i województwie, a Śląsk miał autonomię. Polska powstała dzięki nam Wielkopolanom i była nowoczesnym krajem europejskim.
 
...NIE ZMARNUJCIE NIEPODLEGŁOŚCI

Papież Jan Paweł II musiał przypomnieć Polakom, że w Wielkopolsce Polska chrześcijańska powstała i zaznaczył, że my o tę Polskę zawsze dbaliśmy. Dlatego przytaczamy rządzącym obecną Polską co to jest według Jan Pawła II dialog

 
Rok 1956 to początek upadku komunizmu w Polsce


Rok 1956 to początek upadku komunizmu w Polsce.
Wystąpienie Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Honorowego Obywatela Miasta Poznania, podczas uroczystej XXXIX se­sji Rady Miasta Poznania.
 
Tragiczny Proces


Marek Rezler

LIKWIDACJA POZNAŃSKIEGO

GIMNAZJUM ŚW. MARII MAGDALENY

l 15 POZNAŃSKIEJ DRUŻYNY HARCERSKIEJ
 
Pierwszy taki przypadek na świecie

Pierwszy taki przypadek na świecie, że polska arystokracja cały swój wielki majątek przekazuje narodowi.
 
Władysław Zamoyski Zakopane Morskie Oko


"Władysław Zamoyski Zakopane Morskie Oko".

Helena z Lubomirskich Stanisława Gawrońska

Z rękopiśmiennych zbiorów Biblioteki Kórnickiej wypływa na światło dzienne opracowanie przygotowane w latach 1939 - 1945 przez Helenę z Lubomirskich Stanisławową Gawrońską (1870 -1950).
 
Józef Piłsudski walczy o Polskę na wschodzie 1915-1919
Autor: Ludwik Ratajczak   
05.04.2012.

Józef Piłsudski walczy o Polskę na wschodzie 1915-1919

W trakcie trwania I wojny światowej w 1915 roku polskie legiony z Krakowa wyruszyły na swój pierwszy rajd po Polsce pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. Już wtedy Piłsudski miał wielki autorytet nie tylko wśród żołnierzy, ale też w południowo wschodniej Polsce. Nie można tej historii opisywać, bez wyższego oficera II Oddziału Sztabu Generalnego w Wiedniu, Włodzimierza Zagórskiego. On odpowiadał w wywiadzie za kierunek wschodni – Kraków, Przemyśl oraz Lwów.

Józef Piłsudski dowódca legionów

Hrabia Harry Kessler - cień Piłsudskiego

Piłsudski ze swym sztabem w Kielcach.


On odpowiadał w wywiadzie za kierunek wschodni – Kraków, Przemyśl oraz Lwów. Wtedy wywiad austryiacki zatrudniał sieć agentów, w tym samego Józefa Piłsudskiego, który Zagórskiemu systematycznie składał meldunki o sytuacji w Królestwie Polskim. W zamian otrzymywał Piłsudski środki finansowe i instrukcje wywiadu austryiackiego dla prowadzenia działalności wojskowej w Galicji. Piłsudski poprzez legiony miał wielki autorytet, a Zagórski go nie miał i był w stałym konflikcie z oficerami legionów. Od 1915 do 1916 roku Zagórski został przydzielony do Legionów, w randze kapitana Sztabu Generalnego. To była walka dwóch wybitnych indywidualności o przywództwo nad Legionami.

Pierwsze spotkanie Józefa Piłsudskiego z Harrym Kesllerem w 1915 roku. Harry Kessler, to ten sam agent rządu niemieckiego, który przerzucił Lenina do Rosji z 50 mln. dolarów, by tam wywołać rewolucję, która miała na celu wyłączenie Rosji z działań wojennych przeciwko Niemcom. Ta decyzja drogo kosztowała Europę, a w szczególności Niemcy.

Harry Kessler poznał Piłsudskiego na Wołyniu w 1915 r.. Otoczona błotnistym lasem wieś Kukle, była silnym punktem oparcia Rosjan. Polacy walczyli mężnie, a Piłsudski był duszą i siłą legionów. Tam odbyło się spotkanie z Kesslerem, był on w towarzystwie austriackiego komendanta odcinka kawaleryjskiego hr. Lasockiego. "(...)Wtedy Piłsudski wypowiedział przede mną dość otwarcie swoje cele" – mówi Kessler: "Podkreślał, że połączenie Galicji z Kongresówką jest konieczne, nawet nie do uniknięcia; rezygnował jednak z wszystkich pretensji do Prus Zachodnich, czy też większej części Wielkopolski. Przynajmniej jeśli chodzi o niego i obecne pokolenie. Co później pokolenia podejmą, nie da się przewidzieć. Co się stanie, gdy Niemcy zostaną pokonane i koalicja, Prusy Zachodnie Polsce zechce zaoferować. Dla niego jednak jest sprawą główną, aby Niemcy i Polacy zapomnieli o swojej starej nieprzyjaźni, nawet nauczyli się przyjaźnie współpracować jako sąsiedzi, którzy wreszcie zmądrzeli". Tak tylko mógł mówić Piłsudski, który z Niemcami nigdy nie miał do czynienia. Poprostu oddał zachodnią Polskę Niemcom.

Kessler, jak się dowiedział o aresztowaniu Piłsudskiego w 1917 roku. Na podstawie austriackiej denuncjacji: "Traktowałem ją jako głupotę, a nawet jako nieszczęście, mówiłem o tym w Berlinie". Piłsudski w Magdeburgu powiedział, że "Niemcy jego politykę znają. Ponieważ polityka niemiecka generała Baselera – gubernatorstwa w Polsce całkiem widocznie zbankrutowała". A katastrofie w Polsce zapobiec mógł tylko bohater narodowy Polaków, a niem jest Piłsudski - tak mówił Kessler. Niemiecki rząd ludowy brał teraz pod uwagę warunki, na jakich mogliby Piłsudskiego uwolnić. Miał Piłsudski przede wszystkim zadeklarować pisemnie i pod słowem honoru, że nic nie zrobi złego przeciwko Niemcom. Tekst deklaracji zredagował gen. Hoffman... "Ze swej strony byłem przeciwny mówi Kessler wymaganiu tej pisemnej deklaracji. Piłsudski potraktowałby ją jako zniewagę i odmówiłby tego rodzaju wymaganiom, jak również przeciwny byłem z tego powodu, że pisemna przyjazna dla Niemców deklaracja, której nie da się zachować w tajemnicy, skompromitowałaby Piłsudskiego w Polsce". Kessler pisze: "Dopiero z 7 na 8 listopada nadszedł do mnie pospieszny rozkaz by Piłsudskiego bez pisemnej deklaracji uwolnić i jak najszybszą drogą przywieźć do Berlina(...)" Rewolucja w Niemczech się rozwijała, po pierwsze sprawozdanie o moich rozmowach z Piłsudskim przekazałem baronowi Langwerth von Simmern, który w czasie wojny był szefem politycznego wydziału w Urzędzie Spraw Zagranicznych. Dostał telefon, że właśnie w tej chwili koszary gwardii zostały zdobyte. Był największy czas, aby Piłsudskiego z Berlina wywieźć. Kessler pisze, że Piłsudski przybył do Warszawy 10 listopada rano, dworzec był pusty, niestety zbyt późno aby przeszkodzić owemu teatralnemu niepotrzebnemu rozbrojeniu niemieckich wojsk przez gimnazjalistów i akademików, urosłych bohaterów. Piłsudskiego próba doprowadzenia do porozumienia z Niemcami nie dała co prawda rezultatu, ponieważ nie chciała tego koalicja i Polacy z Paryża. Piłsudski umożliwił ostatniemu wiernemu starej niemieckiej tradycji oddziałowi, pułkowi Jabłonna, przemaszerować przez Warszawę z bronią i orkiestrą wojskową i też honorami. Piłsudski natychmiast zwrócił się o przedstawiciela dyplomatycznego Niemiec, żeby w Polsce było niemieckie przedstawicielstwo.

Kessler mówi:
"Kiedy w osiem dni później jako niemiecki poseł objąłem przedstawicielstwo dyplomatyczne w Polsce w Warszawie, Piłsudski jako naczelnik państwa odpowiedział na moje przemówienie przy wręczaniu listów uwierzytelniających całkowiecie w tymże samym duchu swoich dotychczasowych wypowiedzi w Kuklach i w Magdeburgu. Obydwaj według niego mielibyśmy wysoki zaszczyt, i wspólne zadanie wyprowadzenia naszych narodów ze stanu nieprzyjaźni do nowej przyjaźni". W. Lipiński we wstępie do tego dokumentu pisał: "Podane poniżej jego (Kesslera) relacje wydrukowane zostały w zeszycie szóstym "Die Neue Rundschau" z czerwca 1935 roku wraz z następującą notatką redakcji: Przytoczone poufne uwagi hr. Kesslera zostały napisane przezeń na przełomie 1918 i 1919 r. I zakomunikowane kilku współpracownikom kół rządowych.)" Wśród historyków polskich, różnie pisano na ten temat, jedni pisali, że Piłsudski podpisał lojalkę z Niemcami inni, że nie. Ja przyjmuję informację Kesslera.
Piłsudski 10 listopada w Warszawie

Zdzisław Lubomirski napisał:
"W lipcu 1917r. Nastąpiło aresztowanie Piłsudskiego, a w lipcu 1918r. Piłsudski w liście do mnie domagał się sądu nad nim, by wyjaśniono, za co jest aresztowany". Lubomirski był przewodniczącym Rady Regencyjnej utworzonej przez Niemców, Rada Regencyjna rządziła razem z Niemcami w Galicji. 10 listopada była zła pogoda, padała deszcz, rano zostałem zawiadomiony przez Niemców, że Piłsudski będzie w Warszawie. Gdy Piłsudski wyszedł z wagonu z Sosnkowskim, podszedł do niego Koc, który był przedstawicielem Wojska Polskiego w Kongresówce i rozmawiał z nim. "Przywitałem się z Piłsudskim, wsiadł do mojego samochodu i pojechaliśmy na Frascati do mojego domu. Tam przedstawiłem obecną sytuację. Pod naciskiem Piłsudskiego 19 listopada podpisaliśmy dokument z początku mieliśmy przekazać Piłsudskiemu tylko władzę wojskową, ale w końcu przekazaliśmy mu całą władzę z zastrzeżeniem utworzenia rządu narodowego, w ręce, którego władzę złoży".

Tyle Lubomirski.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »