Image
ARTYKUŁY
Z KATEGORII
Ryszard Woytak

Zajmował się tą historią Polski, którą nie zajmowali się polscy historycy w kraju.

 
 
Dekoracja chorągwi pułków 14. Dywizji Piechoty Wielkopolskiej


Dekoracja chorągwi pułków 14. Dywizji Piechoty Wielko­polskiej Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari przez Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego, Zelwa, 5 grudnia 1920 r.
 
Tablica pamiątkowa Józefa Piłsudskiego

Tablica pamiątkowa Józefa Piłsudskiego na Zamku Cesarskim w Poznaniu

 
Na zamku Prezydentów Polski Józef Piłsudski przemówił do władz Wielkopolski

Decydujące rozmowy trzech Józefów w Poznaniu


Na Zamku Prezydentów Polski Józef Piłsudski przemówił do władz Wielkopolski

Szanowni Wielkopolanie

Dlaczego Redakcja Naszej Wielkopolski zamieszcza przemówienie Józefa Piłsudskiego wygłoszone w Poznaniu i też przemówienieo zakończeniu walk z bolszewikami w Wołkowysku w 1920 roku. Te dwa przemówienia powinny być czytane w każdej szkole w Wielkopolsce. Ponieważ te przemówienia zostały utajnione przez historyków Warszawskich i pamiętajcie Wielkopolanie, że Konstytucja Marcowa to nasze dzieło. Samorząd był w gminie, powiecie i województwie, a Śląsk miał autonomię. Polska powstała dzięki nam Wielkopolanom i była nowoczesnym krajem europejskim.
 
...NIE ZMARNUJCIE NIEPODLEGŁOŚCI

Papież Jan Paweł II musiał przypomnieć Polakom, że w Wielkopolsce Polska chrześcijańska powstała i zaznaczył, że my o tę Polskę zawsze dbaliśmy. Dlatego przytaczamy rządzącym obecną Polską co to jest według Jan Pawła II dialog

 
Rok 1956 to początek upadku komunizmu w Polsce


Rok 1956 to początek upadku komunizmu w Polsce.
Wystąpienie Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Honorowego Obywatela Miasta Poznania, podczas uroczystej XXXIX se­sji Rady Miasta Poznania.
 
Tragiczny Proces


Marek Rezler

LIKWIDACJA POZNAŃSKIEGO

GIMNAZJUM ŚW. MARII MAGDALENY

l 15 POZNAŃSKIEJ DRUŻYNY HARCERSKIEJ
 
Pierwszy taki przypadek na świecie

Pierwszy taki przypadek na świecie, że polska arystokracja cały swój wielki majątek przekazuje narodowi.
 
Władysław Zamoyski Zakopane Morskie Oko


"Władysław Zamoyski Zakopane Morskie Oko".

Helena z Lubomirskich Stanisława Gawrońska

Z rękopiśmiennych zbiorów Biblioteki Kórnickiej wypływa na światło dzienne opracowanie przygotowane w latach 1939 - 1945 przez Helenę z Lubomirskich Stanisławową Gawrońską (1870 -1950).
 
Roman Dmowski Proklamował Komitet Narodowo Polski 15 sierpnia 1917r.
Autor: L.R.   
17.04.2012.
"Celem polityki polskiej w obecnej wojnie – ogłosił jest utworzenie niepodległego państwa polskiego na wrunkach zapewniających mu całkowitą niezależność od sąsiadów i rolę mocarstwową w Europie".

Tę książkę trzeba przeczytać, żeby zrozumieć R. Dmowskiego

gen. Józef Haller

Naczelni dowódcy wojsk polskich w rogatywkach

Gen. Dowbor Muśnicki

Gen. Haller

Gen. Konarzewski

Marszałek Rydz Śmigły

Błękitna Armia wkroczyła do Grudziądza - rekonstrukcja wydarzeń


Był przeciwnikiem polityki pokoju, twierdził im dłużej wojna trwa, tym lepiej dla Polski. Silne państwo może powstać, kiedy Niemcy i Rosjanie mocno sie przez tę wojnę osłabią. W skład Komitetu weszli narodowi demokraci i realiści. 20 września 1917 roku Komitet Narodowo Polski został oficjalnie uznany przez rząd fancuski. Miarą wzrostu autorytetu KNP było uznawanie go za oficjalną reprezentację polską przez kolejne państwa. Miesiąc po francuzach uznali KNP Brytyjczycy. Włosi uczynili to w końcu października. Amerykanie zwlekali najdłużej – do 6 grudnia 1917 roku.. W początku listopada wypadła z gry Rosja, w której rządy liberalne zostały obalone przez przewrót bolszewicki. Dmowski chciał utworzyć Armię Polską we Francji, trudno to szło, dopiero w końcu czerwca 1918r. udało się. Trudnym problemem okazało się też znalezienie naczelnego wodza. W końcu wręczono nominację gen. Józefowi Hallerowi. Dmowski przed wyjazdem do USA , spotkał się z informacją, że Żydzi wysunęli dodatkowe postulaty, zapewniające rozwój narodowy społeczności żydowskiej w Polsce. Doszły żądania prawa do polskiego obywatelstwa, dla wszystkich Żydów urodzonych w Polsce a także w Rosji. Rewolucja w Rosji czyniła to żądanie za zrozumiałe, ale z perspektywy polskiej oznaczało to jednak przyjęcie do zrujnowanego kraju nieokreślonej liczby Żydów, bez środków do utrzymania. Mogło to zaszkodzić Polsce. Dlatego Dmowski nie cieszył się poparciem Żydów. Dmowski planował podróż do USA w marcu 1918 roku, ale nie chciał opuszczać Paryża na tak długi czas. Pojechał za niego Seyda. W początku lipca Dmowski otrzymał od niego alarmujące informacje, że komisja ekspertów na konferencję pokojową planuje utworzenie Polski bez ziem zaboru pruskiego i bez wschodniej Galicji. Dmowski był zaszokowany i w końcu z początkiem sierpnia 1917r. wyjechał do Ameryki. W końcu miesiąca wziął udział w posiedzeniu Sejmu wychodźctwa polskiego w Detroit. Polonia amerykańska poparła plan przesunięcia Polski na zachód, to umożliwiło Dmowskiemu spotkać się z prezydentem Wilsonem – (13 września), później także z jego doradcami pułkownikiem House, Enguiry Group. Paderewskiemu i Dmowskiemu nie udało się w prawdzie uzyskać poparcia administracji amerykańskiej dla swego programu terytorialnego, osiągnął to, że sekcja polska Komisji House'a objęła swoimi pracami także ziemie zaboru pruskiego, których wcześniej nie opracowywała. Dmowskiemu szkodzili Żydzi, chcieli jego usunięcia z KNP. Po powrocie Piłsudskiego z Magdeburga – dysponował On atutem, jaki daje silne przywództwo i rząd w Warszawie. Świadomy dobrej koniunktury, próbował zignorować istnienie Komitetu Narodowego. 16 listopada Piłsudski wysyła specjalną notę, gdzie obwieścił powstanie Państwa Polskiego, tegoż dnia marszałek Foch otrzymał telegram z prośbą "aby wojsko polskie, będące obecnie częścią armii francuskiej zostało możliwie prędko skierowane do Polski". Francuzi nie kryli zdziwienia, że rząd warszawski tak łatwo przeszedł do porządku dziennego nad wysiłkami KNP na rzecz wywalczenia dla tego wojska statusu siły nieazależnej. Tytus Filipowicz, minister spraw zagranicznych wysłał depeszę, że jedzie nad Sekwanę adiutant Piłsudskiego - Stanisław Hempel. Został skierowany przez francuzów(tego się nie spodziewał) do KNP. Rozpoczął kampanię przeciwko KNP. Kiedy Piłsudski wszystko robił żeby zignorować Dmowskiego, nie chciał rządu koalicyjnego z Dmowskim, aż w końcu zmienił zdanie. Dostarczył list na ręce Dmowskiego, w którym pisał: "opierając się na naszej starej znajomości, mam nadzieję, że w tym wypadku i w chwili tak poważnej, co najmniej kilku ludzi – jeśli, niestety cała Polska – potrafi się wznieść ponad interesy partii klik i grup. Chciałbym bardziej widzieć Pana między tymi ludźmi". Rychło Piłsudski zmienił ton, kiedy się porozumiał z Paderewskim.

Piłsudski powołuje rząd z Ignacym Paderewskim na czele.
Piłsudski jedzie do Bristolu i tam spotyka Paderewskiego, było rano, jedzą razem śniadanie i wtedy mianuje Paderewskiego premierem, ale też Ministrem Spraw Zagranicznych. To był szok dla Paderewskiego, ale nominację przyjął. Piłsudski wyznaczył Paderewskiemu dwa cele do wykonania. Pierwszy cel, to żeby KNP uznało rząd Józefa Piłsudskiego, a Armia Hallera wróciła do Polski. Drugi cel to przekonać Sekretariat w Poznaniu, żeby Wojsko Wielkopolskie, walczyło o Lwów dla Polski. -Państwo Zachodnie w Poznaniu wzmacnia się, a to mi utrudnia rządzenie wojskiem. - mówił Piłsudski.
Gdy KNP uznał rząd Piłsudskiego zmienił on ton, udało mu się porozumieć z Ignacym Paderewskim, po utworzeniu przez tego ostatniego rządu, uznanego przez państwa koalicji, mógł uznać się za pana sytuacji. Teraz Dmowskiemu wysłał drugi list w konwencji koszarowej. Stosunki w Polsce określił w nim jako przypominające "raczej burdel niż szanujące się państwo". Zagroził mianowicie Piłsudski dymisją o ile KNP nie będzie realizował jego polityki. Miał też pretensje do Sejmu, gdzie twierdził, że nie ma większości. W sejmie wyszła demokracja , a ona szkodziła Piłsudskiemu. Dmowski tak pisał:"Od dłuższego już czasu - (pisał 19 marca 1919 roku). do Stanisława Grabkowskiego – doszedł do przekonania, że Piłsudski śni o dyktaturze wojskowej". Mimo wszystko Piłsudski uznał Dmowskiego i jego Komitet Narodowy. KNP musiał rozszerzyć swój skład, Dmowski zaś zadowolił się rolą drugiego delegata Polski na Konferencję pokojową. Stosunki KNP z Piłsudskim były złe, obie strony bezwzględnie się zwalczały. Piłsudski i Dmowski zdawali sobie sprawę ze szkodliwości podobnej sytuacji, ale nie panowali jednak w stopniu wystarczającym nad poczynaniem swoich stosunków, wiele było niepoerozumień spowowdowanych sprowadzeniem wojsk z Francji do Kraju.

Materiał opracowano na podstawie książki Krzysztofa Kawalca - pt. "Roman Dmowski".
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »