| Krótka historia Opery Poznańskiej |
| Autor: Ludwik Ratajczak | |
| 17.11.2010. | |
|
Wiosną 1909 r. rozpoczęto budowę nowego gmachu niemieckiego Teatru Miejskiego według neoklasycystycznego projektu Maxa Littmanna z Monachium.
Dokładnie 30 września 1910 r., pod nową dyrekcją Franza Gottscheida, działalność Teatru została zainaugurowana spektaklem Czarodziejski flet Wolfganga A. Mozarta. Od tego czasu rozpoczęła się bogata tradycja muzyczna miasta Poznania z siedzibą w obecnym gmachu opery. Niespełna jedną dekadę później, w 1919 r., kiedy budynek przeszedł w ręce Polaków, teatr zyskał rangę „Teatru Wielkiego miasta Poznania", a dyrekcję objął dyrygent Adam Dołżycki. Po nim, przez następne lata, stanowisko to obejmowali: Piotr Stermicz-Valcrociata, Zygmunt Wojciechowski, Zygmunt Latoszewski, Zdzisław Górzyński, Walerian Bierdiajew, Robert Satanowski, Mieczysław Nowakowski, Jan Kulaszewicz, Mieczysław Dondajewski, Władysław Radomski, Sławomir Pietras, Michał Znaniecki. Zrealizowali oni łącznie 656. premier z repertuaru operowego, baletowego, operetkowego i musicalowego, a także symfonicznego i oratoryjnego. Dzisiaj Teatr Wielki w Poznaniu symbolizuje 90 lat historii opery polskiej. Jest niezmiernie ważnym ośrodkiem poznańskiego życia muzycznego i kulturalnego. Jego różnorodny repertuar obejmuje dzieła od operowej klasyki po kompozycje współczesne, ze szczególnym uwzględnieniem oper polskich i włoskich, głownie Giuseppe Verdiego. Na afiszu Opery Poznańskiej w stałym repertuarze znajduje się obecnie ok. 40 oper i 15 spektakli baletowych. Nieustannie realizowane są nowe projekty, pozwalające rozszerzać krąg zainteresowań widzów |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|












