Image
Transatlantyk
Redaktor: Administrator   
20.09.2012.
Jaka jest Pańska opinia o dzisiejszej Polsce?
Stoję po stronie tych, którzy nie zgadzają się na dominację wielkich, światowych organi­zacji, bo wierzę w suwerenność państwa.

Uroczyste otwarcie festiwalu Transatlantyk w Auli Uniwersytetu im. Adama mickiewicza w Poznaniu

Prezydent Ryszard Grobelny wraz z Janem A.P. Kaczmarkiem otworzył uroczyście w Auli Uniwersytetu Poznańskiego festiwal Transatlantyk

"BEZCZELNIE NIOSĘ SZTANDAR POZNANIA Poznań kocham za to, że otwiera się powoli, ale gdy w końcu coś stanie się częścią jego codzienności, to kocha i jest wierny"
Jan A.P. Kaczmarek


Czuję się obywatelem Polski, państwa, które odzyskało niepodległość tak naprawdę w 1989 roku i chcę być państwem narodo­wym - Nie chce się rozpłynąć w jakimś orga­niźmie, z którym się nie identyfikuję i płacić ceny za cudze grzechy i nadużycia ludzi, którzy wyciskają z innych pieniądze i pusz­czają ich z torbami. Pamiętam jako student prawa z zajęć, gdzie mówiono, że państwo nie może zbankrutować, bo wyraża wolę społeczeństwa, zwłaszcza demokratycznego i służy ochronie tej społeczności Po to się organizujemy w państwa, żeby w czasie gdy pada deszcz, ktoś trzymał parasol. Oddaje­my w imię tego państwu część naszej wol­ności osobistej, by nas chroniło. I nagle oka­zało się, że możemy zbankrutować, bo wiel­kiej organizacji finansowej zachciało się zarobić na nas ileś miliardów, cynicznie bawiąc się kursem złotówk i- Na taki świat się nie godzę.

Jan A.P. Kaczmarek

Laureat Oscara za muzykę do filmu Finding Neverland (Marzyciel) Marca Forstera to dzisiaj jeden z najwybitniejszych w świecie kompozytorów muzyki filmowej.

Jan A.P. Kaczmarek za życiowy przełom i wstęp do kariery artystycznej uważa staż w awangardowym Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego w 1976. Debiutował jako kompozytor i wykonawca muzyki dla Teatru Ósmego Dnia i dla stworzonej przez siebie Orkiestry Ósmego Dnia. W 1982 roku, po pierwszym tournée w USA, nagrał swój pierwszy album, Music For The End dla niezależnej wytwórni Flying Fish Records. W 1989 roku, po licznych koncertach w Europie i wydaniu 3 kolejnych albumów, pozostał na stałe w USA.

Pracował dla czołowych amerykańskich teatrów. W 1991 roku napisał muzykę do spektaklu Szkoda, że ona jest ladacznicą, Joanne Akalaitis w Public Theatre The New York Shakespeare Festival. Kompozytor otrzymał za to prestiżową nowojorską nagrodę - Drama Desk Award 1992 - przyznawaną za najlepszą muzykę teatralną roku.

Międzynarodowe uznanie przyniosła kompozytorowi jednak muzyka filmowa, w tym m.in. do tak wybitnych tytułów, jak: Niewierna Adriana Lyne’a, Całkowite zaćmienie, Plac Waszyngtona, Trzeci cud Agnieszki Holland, Spotkanie Toma McCarthy'ego, Aimee i Jaguar Maxa Farberbocka, Straconych dusz Janusza Kamińskiego, Qvo vadis Jerzego Kawalerowicza, czy wreszcie Marzyciela Marca Forstera.

Za ten ostatni film kompozytor zdobył nie tylko Oscara, ale też nagrodę National Board of Review, nominacje do Golden Globes i nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Prestiżowymi wyróżnieniami dla Jana Kaczmarka były też zamówienia na skomponowanie Kantaty o Wolności na obchody 25-lecia Solidarności w Gdańsku oraz Oratorio 1956 na 50. Rocznicę Poznańskiego Czerwca ’56.

W ostatnich latach artysta stworzył również muzykę do amerykańskiego filmu Evening Lajosa Koltai, z udziałem światowych gwiazd: Vanessy Redgrave, Claire Danes, Meryl Streep, Glenn Close, Natashy Richardson i Toni Collette, jak również do największej w historii Europy produkcji telewizyjnej - serialu Wojna i Pokój (reżyseria Robert Dornhelm). W następnych latach powstały jego kompozycje do tak uznanych produkcji, jak m.in.: The Visitor Toma McCarty'ego, z Richardem Jenkinsem, Hachi Lasse Halstroma, z Richardem Gere, City Island Raymonda de Felitta, z udziałem Andy’ego Garcii czy filmu Aż po grób Aarona Schneidera, w rolach głównych: Robert Duvall i Bill Murray.

Jan A.P. Kaczmarek nagrywał płyty m.in. dla Sony Classical, Decca, Varese Sarabande, Milan. EMI, Rounder, Universal i Savitor Records. Koncertuje zarówno w USA, jak i w Europie. Założył Instytut Rozbitek, pomyślany jako miejsce roboczych spotkań artystów filmu, muzyki i teatru. Instytut będzie forum działalności edukacyjnej, propagować będzie ideę zachowania wolności ekspresji w warunkach narzuconych przez współczesny, skomercjalizowany rynek artystyczny.

J.A.P.K. jest członkiem Amerykańskiej Akademii Filmowej, Europejskiej Akademii Filmowej i Polskiej Akademii Filmowej.